woensdag 9 september 2020

Pechvogel

 De kraanvogels zijn voorlopig de laatste waarneming.

Nu ben ik zelf een vogel.

Een pechvogel welteverstaan.

Ik zit in het gips en kan geen kant meer op.

Enkeltje gebroken. 


Tot gauw hoop ik!

--wordt vervolgd-

maandag 7 september 2020

Kraanvogels

Ik ben vanavond even terug gegaan naar het ven.

Misschien komen de kraanvogels terug voor de nacht.

Direct als ik arriveer zie ik ze liggen slapen.

Later staan ze op en lopen ze wat rond.

Totdat ze weer vertrekken.






Wat was dat mooi.

Natuurlijk was er wat bijvangst.

Zoals dit ree met jong.


En de slechtvalk in avondlicht.


-wordt vervolgd-


 

Blij verrast

 Een blog van gisteren en vanmorgen.

Zondagmorgen 6 september. De hut zit vol. 

Dus ik nok af. 4 = vol momenteel.

Het is mooi weer dus ik fiets een eindje.

Het is prachtig buiten.

De zon komt door en er hangen nog wat mistflarden.


Er zit een mooie pieper te genieten op een tak.
Wat scheelt het toch veel als het helder weer is.


Ook zie ik weer een paapje.


Een tapuit met de paarse achtergrond van de bloeiende heide.


Het wordt druk op de heide.
Filefietsen en zo.
Ik ga naar huis en besluit om morgenvroeg terug te gaan.

Zo gezegd zo gedaan!

Vandaag, maandag 7 september ben ik er vroeg bij.
Plaats zat in de hut want er zit niemand.

Meneer slechtvalk zit te luieren op zijn tak,
onze voormalige krokodil.


Het is wederom mistig.
Dat hoort nou eenmaal bij dit seizoen.
Ik doe ook geen moeite om het weg te sjoppen.


Ik pak mijn verrekijker om de verte af te scannen.
En dan zie ik ze zitten....

3 kraanvogels...........
Mijn wens.............

Ik maak er wat foto's van, gelukkig
heb ik de P1000.
Het was me anders nooit gelukt.
Ze vliegen al snel weer weg. 
Ik was net op tijd.





Ook staat er weer een ree daar aan de overkant.


En een boomvalk. Te herkennen aan zijn rode broek.


Dichtbij zit ook nog wel wat.
De vink bijvoorbeeld,
Vrij algemeen maar niet minder mooi.


Ik zie een roofvogel naderen.
Zijn kop naar beneden gericht.
Ik weet inmiddels dat dit een bruine kiekendief is.
Zijn bijna zwarte kleur vertelt dat het een juveniel is.



De mist is intussen verdwenen en de slechtvalk vliegt weg.


De kiekendief wordt intussen behoorlijk lastig gevallen
door de zwarte kraaien.


Voor mijn luikje komt nog een Libel op een rietstengel zitten.
Mooi rood!


Dan zie ik nog een grutto en vier wulpen.
De foto's zijn eigenlijk te slecht maar
om te bewijzen dat ik het bij het rechte eind heb 
toch maar even dit.....

Het is intussen ook wat warmer geworden. het licht wordt fel
en de lucht begint te zinderen.



om toch af te sluiten met een behoorlijke foto...
deze mooie tapuit.


-wordt vervolgd-


























zaterdag 5 september 2020

Gisteren

Het is vrijdagmorgen en ik heb van alles te doen.

Eerst de hond uitlaten.

Ik ben zo blij dat ik buiten ben. Het is fris en wel wat miezerig.

Het weerbericht belooft echter dat het om 9 uur zal opklaren.

Dus..............

Ik kom in de hut, stiekem hopende dat de zeearend ergens te bespeuren is.

Helaas, dat niet.

Alles wat ik zie is leegheid en grauwheid...

Desondanks zit ik hier weer fijn.

Er is helemaal niemand en het is muisstil.


Er zitten wel wat kraaien.
Ik bedenk opeens een nieuwe naam voor dit lege Beuven:
'De vallei van de zwarte heksen'

Zou een mooie boektitel kunnen wezen.


Eentje voert de boventoon.
Krijsen!!!!
Het lijkt communicatie.


Ook een bonte specht komt even langs.
tik tik........


Toch komen de slechtvalken ook nog even.
Ze horen er gewoon bij dit jaar.


Rechts in de bomen zie ik een tapuit.
Er is al goed te zien dat de herfstkleuren door willen breken.


Op weg naar huis probeer ik eens een macro te maken met mijn Sony.
Dat valt me niet tegen.


"s Avonds ga ik nog even terug. Het is opgeklaard.
Er is echter niet veel meer te zien behalve wat kwikstaarten wit en geel.
Volgende keer meer...

-wordt vervolgd-



dinsdag 1 september 2020

1 september 2020

Met gemengde gevoelens constateer ik dat de meteorologische herfst is begonnen.

Ik laat me niet kisten dit jaar.

Een jaar lang Laotutzo gaat me daar bij helpen.

Het is overigens prachtig weer vandaag.

Ik vertrek niet al te vroeg want het was nog erg mistig.

Lekker even koffie drinken nog...

Bij het Beuven is nog een lichte nevel te zien boven het water.

Tientallen oeverzwaluwen scheren boven het water.



Dinsdag kraaiendag!

Een prachtige roodborsttapuit komt opzij van de hut zitten.

Een beeldige vroege herfstfoto zo samen met de eikeltjes.

Er komen ook staartmeesjes voorbij.

Wat leuk, nieuwe soorten!


Het is zo'n mooi weer dat ik besluit om buiten op een bankje ga zitten.
Daar zie ik een paapje op de draad.
Deze tijd is de trektijd voor paapjes en tapuiten.


Vanaf het bankje waar ik ga zitten zie ik een torenvalk bidden.
Helaas weer zo ver weg.


Verder zit er niet veel in de lucht vandaag.

-wordt vervolgd-








 

maandag 31 augustus 2020

Einde zomer

Vandaag ga ik het einde van de zomer 'vieren'.

Ik ga naar de hut en ik ben van plan om heel lang te blijven.

Geduld wordt beloond zegt men.

Er zit nog niemand in de hut, 

het is helemaal niet koud,

er is ook geen wind.

Kortom ideale omstandigheden om

een dag te genieten van deze mooie plek.

Er zit een buizerd voor de hut.

Hij doet zijn kop een beetje schuin.

'Ben je daar alweer?'

Lijkt hij te vragen.

Wat ik dan nog niet weet is dat het vandaag een groot buizerdfeest wordt.

Plus nog ander moois.


Hij doet ook een kunstje voor mij.


Hij krijgt gezelschap van een zwarte kraai (heks van de hei)

En soms zoekt hij een soortgenoot op aan de overkant.


Nou ja, hij komt zelfs even naast de hut zitten.


Ik mag ook een portret maken.
Wat bijzonder vandaag!

Mooier ga ik hem niet krijgen denk ik. 


Hij vertrekt even maar komt weer terug.
Het lijkt wel of hij mijn geduld wil belonen.
Of hij mijn dag wil goedmaken.
Fantastisch!


Oh my God!
Ik ben zo blij!!!



Tot zover de buizerd.
Er was nog meer te zien vandaag.

Er komt een slechtvalk binnenvallen samen met
een bruine kiekendief.


Het lijkt of ze ruzie hebben.


De slechtvalk taait hem af.
De eendjes in de achtergrond van de volgende foto hadden het even zwaar te verduren.
De slechtvalk blijkt nog geen goede jager.
De Kiekendief is niet in hun geïnteresseerd.


Los van het roofvogelgeweld zie ik ook 
een jong roodborsttapuitje.


Dan volgt er een schouwspel.
Op het moment dat ik naar huis wil gaan.
Het wordt warmer en ik krijg last van luchtspiegeling.
Hierdoor kan ik in de verte niet meer focussen.
Toch wil ik het verhaaltje vertellen.

Een slechtvalk slaat een duif.
Hij worstelt er mee.


Sufferd slechtvalk laat de duif in het water vallen.
Het arme beest is niet dood maar heeft zijn vleugels gebroken.
Hij kan niet meer weg.
De slechtvalk vliegt weg.
Ik hoop wel dat hij de duif uit zijn lijden komt verlossen.


Hij komt diverse keren terug maar hij krijgt hem niet gevangen.
Hij is erg onhandig en waarschijnlijk nog onervaren als jager.


Heel bijzonder om te zien hoe de grauwe ganzen die lagen 
te dutten gaan kijken bij dit schouwspel.
Steeds meer verzamelen de ganzen zich om het duifje.
Zouden ze hem willen beschermen?
Of zijn ze nieuwsgierig, als ramptoeristen?


Hier zie ik de slechtvalk terug.
Hij maakt zijn karwei af.
De duif is dood.
Ik moet stoppen met fotograferen, het is te warm geworden.
Ik krijg het niet meer mooi in beeld.


Als de duif dood is vertrekt de slechtvalk.
Wat een rare vogel is het toch.

De hele middag blijf ik denken aan de duif.
Na het eten ga ik terug.
Er is geen duif meer te zien.
Wel een slechtvalk met een dikke buik.
Hij vertrekt om niet meer terug te komen.

Op het aalscholvereilandje zie ik nog een ree.
Altijd bijzonder voor mij.


Ook komt het roodborsttapuitje even op het paaltje poseren.


Dit was een mooie laatste zomerdag.

-wordt vervolgd-