donderdag 16 juli 2020

Knobbelzwanen

Donderdagmorgen, 15 juli 2020, het is niet zo'n heel mooi weer maar ik ga toch maar even kijken. Wat is eigenlijk de definitie van mooi weer? 
Zodra ik in de hut zit zie ik een groenpootruiter voor de hut. Hij is er dus nog steeds.


Ook 2 knobbelzwanen zitten vlak voor me. Ik heb het luikje heel zachtjes open gedaan om ze niet te verjagen.


De kokmeeuwen zijn er ook vandaag weer. Later komen er nog meer. Ik kijk steeds of er een zwartkopmeeuw tussen zit maar dat is vandaag niet het geval.


Er komen weer steeds meer reigers, deze blauwe reiger zit even voor de hut bij de 'krokodil' die zoals te zien in nog in het water ligt. Als het maar blijft regenen. 


Het landschap kenmerkt zich deze dagen door vliegende gierzwaluwen. Een bijzonder mooi gezicht. Soms vliegen er heel veel. Waarschijnlijk, zo vertelt een intussen gearriveerde medehutzitter, vertrekken ze binnenkort naar zuidelijke oorden. Het gevlieg is een soort voorbereiding.


Opeens zie ik aan de overkant 5 witte vogels, het zijn lepelaars. Ze zitten er zo mooi.


Het uitzicht hier is nooit saai. Er zijn soms zo'n mooie wolkenluchten te zien. 
Het valt me op vandaag.
 De ochtend vordert en een meneer die hier ook elke week meerder keren komt benoemd het ook. 
Er is hier altijd wel een praatje te maken. Altijd leuk en gezellig. Wie vaker komt kent de namen en enkele gewoontes. Deze meneer komt hier al 25 jaar vertelt hij. Hij maakt zijn fietstochtje, eet hier zijn appeltje, kijkt een poos genietend naar alles wat het hier zo leuk maakt. Hij noteert alle vogelsoorten in het logboek en fietst dan weer terug naar huis. Wat een fijne manier van leven als je niet meer hoeft te werken. Wie kan genieten van de natuur heeft altijd wat te doen.


We verbazen ons ook weer over de schoonheid van de lepelaar. Wat een mooie vogel. Het groepje vliegt even voor ons langs om vervolgens weer neer te strijken op precies dezelfde plek. 


Ik ben nu even naar huis. Ik kom na het eten nog terug. Ik wil zoveel mogelijk genieten van alle vogelsoorten die hier nu zijn.

Na het avondeten is het droog dus ik vertrek weer voor een uurtje.....of twee.

Voor de hut staan twee paaltjes op het droge. Vroeger stonden deze echt in het water. 
Vandaag komt er een rietgors even zitten. Heel even maar en gelukkig kan ik er net een foto van maken.


Een ooievaar vliegt over.


Links van de hut valt nu het avond licht. De vogeltjes die in de struiken zitten komen af en toe op een rietstengel. In de avond zijn ze mooi te fotograferen.


De witte kwikstaart gaat uitgebreid zijn veertjes zitten reinigen. Ik denk dat hij er zeker 5 minuten heeft gezeten.


De buizerd komt weer op het eiland. Eerst zie ik alleen zijn rug. Ik hoop dat het de zeearend is. Die is wel groter maar er zou een juveniel gezien zijn. Ik hoopte het maar ik ben bang dat het een vergissing is. Dit is echt een buizerd aan zijn bek te zien.


Aan de overkant komt het ree weer tevoorschijn. Dat verveelt me nou nooit.


Ik ga naar huis maar eerst nog even de overkant scannen. Ik heb toch zo'n fijne verrekijker. Daardoor zie ik de zwarte ooievaar nog zitten, heel ver aan de overkant tegen een dood takkenbos.


Wat een bijzondere dag was het toch weer....

Tijdens het inpakken zie ik toch nog wat bewegen. Een haas voor de hut.


Nu ga ik echt naar huis.

-wordt vervolgd-





Geen opmerkingen:

Een reactie posten