maandag 31 augustus 2020

Einde zomer

Vandaag ga ik het einde van de zomer 'vieren'.

Ik ga naar de hut en ik ben van plan om heel lang te blijven.

Geduld wordt beloond zegt men.

Er zit nog niemand in de hut, 

het is helemaal niet koud,

er is ook geen wind.

Kortom ideale omstandigheden om

een dag te genieten van deze mooie plek.

Er zit een buizerd voor de hut.

Hij doet zijn kop een beetje schuin.

'Ben je daar alweer?'

Lijkt hij te vragen.

Wat ik dan nog niet weet is dat het vandaag een groot buizerdfeest wordt.

Plus nog ander moois.


Hij doet ook een kunstje voor mij.


Hij krijgt gezelschap van een zwarte kraai (heks van de hei)

En soms zoekt hij een soortgenoot op aan de overkant.


Nou ja, hij komt zelfs even naast de hut zitten.


Ik mag ook een portret maken.
Wat bijzonder vandaag!

Mooier ga ik hem niet krijgen denk ik. 


Hij vertrekt even maar komt weer terug.
Het lijkt wel of hij mijn geduld wil belonen.
Of hij mijn dag wil goedmaken.
Fantastisch!


Oh my God!
Ik ben zo blij!!!



Tot zover de buizerd.
Er was nog meer te zien vandaag.

Er komt een slechtvalk binnenvallen samen met
een bruine kiekendief.


Het lijkt of ze ruzie hebben.


De slechtvalk taait hem af.
De eendjes in de achtergrond van de volgende foto hadden het even zwaar te verduren.
De slechtvalk blijkt nog geen goede jager.
De Kiekendief is niet in hun geïnteresseerd.


Los van het roofvogelgeweld zie ik ook 
een jong roodborsttapuitje.


Dan volgt er een schouwspel.
Op het moment dat ik naar huis wil gaan.
Het wordt warmer en ik krijg last van luchtspiegeling.
Hierdoor kan ik in de verte niet meer focussen.
Toch wil ik het verhaaltje vertellen.

Een slechtvalk slaat een duif.
Hij worstelt er mee.


Sufferd slechtvalk laat de duif in het water vallen.
Het arme beest is niet dood maar heeft zijn vleugels gebroken.
Hij kan niet meer weg.
De slechtvalk vliegt weg.
Ik hoop wel dat hij de duif uit zijn lijden komt verlossen.


Hij komt diverse keren terug maar hij krijgt hem niet gevangen.
Hij is erg onhandig en waarschijnlijk nog onervaren als jager.


Heel bijzonder om te zien hoe de grauwe ganzen die lagen 
te dutten gaan kijken bij dit schouwspel.
Steeds meer verzamelen de ganzen zich om het duifje.
Zouden ze hem willen beschermen?
Of zijn ze nieuwsgierig, als ramptoeristen?


Hier zie ik de slechtvalk terug.
Hij maakt zijn karwei af.
De duif is dood.
Ik moet stoppen met fotograferen, het is te warm geworden.
Ik krijg het niet meer mooi in beeld.


Als de duif dood is vertrekt de slechtvalk.
Wat een rare vogel is het toch.

De hele middag blijf ik denken aan de duif.
Na het eten ga ik terug.
Er is geen duif meer te zien.
Wel een slechtvalk met een dikke buik.
Hij vertrekt om niet meer terug te komen.

Op het aalscholvereilandje zie ik nog een ree.
Altijd bijzonder voor mij.


Ook komt het roodborsttapuitje even op het paaltje poseren.


Dit was een mooie laatste zomerdag.

-wordt vervolgd-








zondag 30 augustus 2020

Rectificatie blog 27 augustus

Ik heb nieuwe info.

Dit is geen slangenarend of wespendief.

Het is een onvolwassen havik.

Fijn om overleg te kunnen plegen.

Vogelen is leerzaam!

 


De laatste zomerdagen

Meteorologisch gezien zijn dit de laatste dagen van de zomer.

Ik baal er van.

Ieder jaar ben ik vrolijk op 1 maart en 1 september stemt me somber.

Onzin natuurlijk.

Het kan de hele maand september en oktober nog prachtig weer zijn.

Ook fotografisch gezien zeker nog interessant.

Echter........die fijne lange warme zomeravonden,

mijn tochtjes naar de hei na het avondeten,

onze bourgondische uitspattingen met de kinderen.

Die lopen toch echt ten einde.

Gelukkig heb ik mijn fiets, camera's, verrekijker en natuurlijk de warme jas.

Dus ik besluit om toch zoveel mogelijk naar buiten te gaan.

Mijn blog gaat door, ook in het najaar en de winter.

Vanmorgen was ik weer vroeg op pad.

Nieuwe jas aan plus handschoenen.

Ik werd er wel een beetje om uitgelachen maar 

ik had warme handjes.

Ik fiets over de hei en de moed zakt in mijn schoenen.

Mist....en niet zo'n beetje.

Het duurde zeker tot 9 uur tot er wat zicht kwam.


Als er wat minder mist is zien we een tapuit voor de hut.

Veel te weinig contrast.


Een slechtvalk duikt op uit de mist.


Er komt zelfs een tweede bij.


En samen gaan ze op jacht.



Tot zover voor deze ochtend.

Mijn buik begint hoorbaar te knorren.

Ik ga thuis ontbijten en misschien kom ik later nog terug.

Tenminste als het helder wordt.

Mist is mooi en spannend maar wel lastig.

-wordt vervolgd-

zaterdag 29 augustus 2020

Koud

 Ik ben al om 5.30 uur wakker en hoewel ik niks moet

en alles mag lig ik even te dubben, langer slapen

of naar buiten. Ik blijf tot 6 uur liggen en van slapen komt niks meer.

Ik wil naar buiten!

Ik doe mijn dik vest aan en een bodywarmer.

Het wordt frisser.

Het licht is erg mooi vanmorgen vroeg.

Het is jammer dat er weinig water is maar ergens begin ik deze vlakte 

ook te waarderen.


Aan de volgende foto is goed te zien hoeveel water er weg is,
al dat bruine onderaan staat normaliter onder water.


Er zitten weer buizerds in de verte. Ook een slechtvalk zit ergens 
hoog in een boom te turen.
Een torenvalk komt even voor de hut.
Mooie vogel.


Dan zie ik rechts van me een roofvogel vliegen met zijn kop naar beneden gericht.
Dat is vast een bruine kiekendief.
Yes!


De KLM vliegt ook weer.
Mooi hoor!


Het lukt me vandaag om een oeverzwaluw enigszins op
de foto te zetten. Wat een snelle vogels.


We zin helemaal aan de overkant een stel steltlopertjes.
Geen idee verder.........


Een wespendief zit hoog in de lucht, hij wordt achterna 
gezeten door een slechtvalk.
Helaas iets te ver weg eigenlijk maar het is een
mooie waarneming.



Het zijn natuurlijk niet alleen maar roofvogels bij de hut.
Er zit vandaag ook een mooie vink.


Het is intussen bijna middag en ik heb het vreselijk koud.
Ik moet even naar huis.
Het is zo koud is de hut, nu zonder deur dat ik besluit om 
vanmiddag een dikke warme jas te gaan kopen.
Ik wil tenslotte naar de hut.
Even eten en een kop thee en dan naar de winkel.
Ik koop een dikke warme jas met teddyvulling in de muts en op mijn rug.
Ik lijk wel een olifant maar dat boeit me niks.
Eenmaal thuis trek ik hem aan en ga terug naar mijn hutje.

Veel bijzonders zit er niet meer maar nog wel een torenvalk.


En vriendje slechtvalk passeert de revue nog eens.


En ook een mooie buizerd.
Wat zijn ze toch divers.


We krijgen ook nog een fikse regenbui.
Was niet voorspelt maar iedere druppel is welkom.


Het was maar een klein buitje.
Er komen nog een keer wat buizerds voorbij maar
ik hou het voor gezien.
Ik ga na maar weer eens naar huis mijn
nieuwe jas is goedgekeurd.

-wordt vervolgd.





donderdag 27 augustus 2020

Coronamaatregelen

 De deur is weg.....

De deur was al open vastgezet maar

iemand heeft dat vernield.

Ik snap het wel want het tocht enorm.

Daarentegen hadden ze de hut ook kunnen sluiten.

Dat was natuurlijk erger geweest.

Nu is de deur weg.

Coronamaatregelen gelden OOK in de hut.

Het waait er lekker doorheen zeg maar...

maar ja

Dik aankleden en een sjaal om.

Er is vanmorgen helemaal niemand.

Het uitzicht is leeg en stil, ik word

er ook een beetje stil van.

Even bekruipt me een eenzaam gevoel.

Dan ga ik er van genieten.

De wijdsheid, de stilte, de wind en de ruimte.


Van de 'krokodil' is bijna niks meer over. 


Ik ga een beetje oefenen met close-up.


Er zitten wel 30 kraaien in de boomtoppen links van de hut.


Ik noem het de heksen van de hei.
Ze zijn best een beetje mysterieus.


Er zitten weer zeker 4 buizerds rondom het ven.


Er zit ook weer een of andere pieper.
Ik weet niet wat het is.
Het is jammer dat het was grauw weer is,
dat zie je direct terug op je foto's.


Ik besluit om een eind te fietsen.
Ik krijg het koud.

Al fietsende zie ik 4 aalscholvers in de lucht.


Nabij het grafven loopt een schaap buiten de omheining, los van de kudde.
Aan de andere kant van het grafven zie ik een auto van de herders.
Ik besluit om daar even heen te gaan om dit te melden.
Hij belooft om te gaan kijken.
Ik fiets dit pad verder, ik ben er pas een keer geweest en het is er 
werkelijk adembenemend mooi.
Er zit een roodborsttapuitje in een den.


En ook een paapje.
Daar ben ik blij mee want die heb ik nog niet.


Ik zie de zeearend vliegen, veel te ver weg maar hij is het wel.
Verderop zie ik hem in een boom zitten, helemaal verscholen.
De foto's zijn niet goed genoeg.

Een eik staat mooi te zijn in de bloeiende heide.


Ik ga nog even terug naar de hut.
Daar zie ik heel in de verte een roofvogel vliegen.
Ik moet goed zoeken thuis wat het is.
Een wespendief of slangenarend.
Ik ben niet zeker van mijn zaak, ik kom er nog op terug.

Bij nader inzien denk ik dat het een wespendief is.
Door de donkere vleugels.
Wel heeft hij 3 banden op zijn staart en dat heeft een slangenarend
maar die is veel lichter aan de onderkant.
(rectificatie: Na beraad met iemand van Vogelwerkgroep de Kempen weet ik nu dat dit een jonge havik is. Onvolwassen haviken hebben deze bruinige kleur nog.)


De slechtvalk laat zich ook nog even zien.
Hij zit op de voormalige krokodil.
Als hij weg wil vliegen blijft hij wederom met zijn klauwen aan het rotte hout vastzitten.
Hij worstelt er even mee maar vertrekt dan toch.
Net als ik.
Het was echt een fantastische morgen op de hei.
Lekker in mijn uppie op de fiets met mijn neus in de wind.


-wordt vervolgd-