maandag 31 augustus 2020

Einde zomer

Vandaag ga ik het einde van de zomer 'vieren'.

Ik ga naar de hut en ik ben van plan om heel lang te blijven.

Geduld wordt beloond zegt men.

Er zit nog niemand in de hut, 

het is helemaal niet koud,

er is ook geen wind.

Kortom ideale omstandigheden om

een dag te genieten van deze mooie plek.

Er zit een buizerd voor de hut.

Hij doet zijn kop een beetje schuin.

'Ben je daar alweer?'

Lijkt hij te vragen.

Wat ik dan nog niet weet is dat het vandaag een groot buizerdfeest wordt.

Plus nog ander moois.


Hij doet ook een kunstje voor mij.


Hij krijgt gezelschap van een zwarte kraai (heks van de hei)

En soms zoekt hij een soortgenoot op aan de overkant.


Nou ja, hij komt zelfs even naast de hut zitten.


Ik mag ook een portret maken.
Wat bijzonder vandaag!

Mooier ga ik hem niet krijgen denk ik. 


Hij vertrekt even maar komt weer terug.
Het lijkt wel of hij mijn geduld wil belonen.
Of hij mijn dag wil goedmaken.
Fantastisch!


Oh my God!
Ik ben zo blij!!!



Tot zover de buizerd.
Er was nog meer te zien vandaag.

Er komt een slechtvalk binnenvallen samen met
een bruine kiekendief.


Het lijkt of ze ruzie hebben.


De slechtvalk taait hem af.
De eendjes in de achtergrond van de volgende foto hadden het even zwaar te verduren.
De slechtvalk blijkt nog geen goede jager.
De Kiekendief is niet in hun geïnteresseerd.


Los van het roofvogelgeweld zie ik ook 
een jong roodborsttapuitje.


Dan volgt er een schouwspel.
Op het moment dat ik naar huis wil gaan.
Het wordt warmer en ik krijg last van luchtspiegeling.
Hierdoor kan ik in de verte niet meer focussen.
Toch wil ik het verhaaltje vertellen.

Een slechtvalk slaat een duif.
Hij worstelt er mee.


Sufferd slechtvalk laat de duif in het water vallen.
Het arme beest is niet dood maar heeft zijn vleugels gebroken.
Hij kan niet meer weg.
De slechtvalk vliegt weg.
Ik hoop wel dat hij de duif uit zijn lijden komt verlossen.


Hij komt diverse keren terug maar hij krijgt hem niet gevangen.
Hij is erg onhandig en waarschijnlijk nog onervaren als jager.


Heel bijzonder om te zien hoe de grauwe ganzen die lagen 
te dutten gaan kijken bij dit schouwspel.
Steeds meer verzamelen de ganzen zich om het duifje.
Zouden ze hem willen beschermen?
Of zijn ze nieuwsgierig, als ramptoeristen?


Hier zie ik de slechtvalk terug.
Hij maakt zijn karwei af.
De duif is dood.
Ik moet stoppen met fotograferen, het is te warm geworden.
Ik krijg het niet meer mooi in beeld.


Als de duif dood is vertrekt de slechtvalk.
Wat een rare vogel is het toch.

De hele middag blijf ik denken aan de duif.
Na het eten ga ik terug.
Er is geen duif meer te zien.
Wel een slechtvalk met een dikke buik.
Hij vertrekt om niet meer terug te komen.

Op het aalscholvereilandje zie ik nog een ree.
Altijd bijzonder voor mij.


Ook komt het roodborsttapuitje even op het paaltje poseren.


Dit was een mooie laatste zomerdag.

-wordt vervolgd-








Geen opmerkingen:

Een reactie posten